
Οι ζαρωμένες. Οι σταφιδάτες. Οι αγαπημένες της γιαγιάς — και η πιο παρεξηγημένη ελιά του ελληνικού τραπεζιού.
Οι θρούμπες δεν συντηρούνται σε υγρή άλμη. Ζυμώνονται με χοντρό αλάτι, το οποίο τραβάει το νερό από τον καρπό — γι’ αυτό ζαρώνουν και γι’ αυτό λέγονται και σταφιδάτες. Είναι ο παλαιότερος τρόπος συντήρησης ελιάς που ξέρουμε.
Παρότι ζυμώνονται με αλάτι, οι θρούμπες έχουν μικρότερη περιεκτικότητα σε νάτριο από τις ελιές άλμης, επειδή δεν κολυμπούν σε αλατόνερο. Η γεύση τους είναι χαρακτηριστικά γλυκιά, σχεδόν σαν αποξηραμένο φρούτο.
Μετά τη ζύμωση πλένονται με ξύδι από κρασί και αλείφονται με έξτρα παρθένο ελαιόλαδο. Αυτό τους δίνει τη γυαλάδα και τις κρατάει μαλακές.
Με ζεστό ψωμί και τίποτα άλλο. Επίσης δίπλα σε σκληρά τυριά, ή σε πιατέλα με ξηρούς καρπούς. Δεν χρειάζονται μαγείρεμα.
Οι θρούμπες δεν έχουν άλμη να τις προστατεύει, οπότε διατηρούνται διαφορετικά: σε δροσερό μέρος, μέσα στο λάδι τους. Αν στεγνώσουν, προσθέστε λίγο έξτρα παρθένο ελαιόλαδο και ανακατέψτε. Δεν χρειάζονται απαραίτητα ψυγείο.
Χρησιμοποιούμε cookies μόνο για ανώνυμα στατιστικά επισκεψιμότητας.